Mood Board ทำยังไง? วิธีทำ Moodboard ให้ใช้งานได้จริง ไม่ใช่แค่สวย
งานวิจัยของทีม MIT ปี 2014 พบว่า คนตรวจจับภาพเป้าหมายจากชุดภาพที่แสดงต่อเนื่องได้ดีกว่าการเดา แม้แต่ละภาพปรากฏเพียง 13 มิลลิวินาที (Potter et al., 2014) [อ่านสรุปงานวิจัยจาก MIT News]. ผลนี้ไม่ได้แปลว่าสมองเข้าใจภาพครบทุกรายละเอียดในเสี้ยววินาที แต่แปลว่าภาพส่งความหมายถึงคนได้เร็วมาก เร็วกว่าคำอธิบายยาวๆ ที่เขียนไว้ในเอกสาร และนี่คือเหตุผลที่ทีมสร้างสรรค์ใช้ Mood Board
ปัญหาคือ Mood Board ที่เห็นกันส่วนใหญ่ สวยแต่เอาไปทำงานต่อไม่ได้ บทความนี้แยกให้เห็นว่า Mood Board ที่สวยแต่ใช้ไม่ได้ กับ Mood Board ที่ใช้งานได้จริง ต่างกันตรงไหน แล้วพาทำทีละขั้นตามวิธีที่ Art Director ในค่ายเพลงใช้ พร้อมตัวอย่างและข้อผิดพลาดที่ควรเลี่ยง
หมายเหตุเรื่องการสะกด คนไทยเขียนทั้ง “Mood Board” และ “Moodboard” ติดกัน หมายถึงสิ่งเดียวกัน บทความนี้ใช้ Mood Board เป็นหลัก
Mood Board คืออะไร?
Mood Board คือชุดภาพ สี พื้นผิว ตัวอักษร หรือเฟรมวิดีโอที่คัดมาจัดวางรวมกัน เพื่อบอกความรู้สึกและทิศทางของงานให้ทุกคนในทีมเห็นตรงกันตั้งแต่ก่อนลงมือผลิตจริง Nielsen Norman Group อธิบายว่า Mood Board ช่วยให้ทีมเทียบความเข้าใจเรื่องอารมณ์และทิศทางภาพ รับความเห็นก่อนทำต้นแบบ และลดโอกาสสื่อสารคลาดเคลื่อนภายหลัง (Nielsen Norman Group) [อ่านบทความ Mood Boards ของ NN/g]
Adobe เล่าว่า Mood Board เริ่มจากบอร์ดจริงที่ติดภาพตัดจากนิตยสารและตัวอย่างวัสดุ ใช้กันแพร่หลายในงานแฟชั่นและตกแต่งภายใน ก่อนขยายมาเป็นบอร์ดดิจิทัลที่แชร์และแก้ไขร่วมกันได้ (Adobe) [อ่านคู่มือ Mood Board ของ Adobe]. ในวงการเพลง มันทำหน้าที่เดียวกัน คือเป็นภาษากลางระหว่างศิลปิน Art Director ช่างภาพ ผู้กำกับ MV และสไตลิสต์
คำที่เกี่ยวข้อง ควรรู้ก่อนอ่านต่อ
| คำ | แปลเป็นภาษาคนว่า |
|---|---|
| Reference (เรฟ) | ภาพหรือตัวอย่างที่เก็บมาเป็นแหล่งอ้างอิง ภาพหนึ่งภาพบนบอร์ดคือหนึ่งเรฟ |
| Mood and Tone | ความรู้สึกที่อยากให้คนดูได้รับ และท่าทีหรือวิธีที่งานเลือกใช้เพื่อสื่อความรู้สึกนั้น อธิบายละเอียดใน Mood and Tone คืออะไร |
| Color Story (คัลเลอร์สตอรี่) | กลุ่มสีที่เลือกไว้ใช้ในงานชุดเดียวกัน ชัดพอที่คนอื่นหยิบไปใช้ต่อได้ |
| Art Direction Brief | เอกสารสั้นที่บอกทีมผลิตว่าต้องทำงานภาพยังไง มักมีสี สไตลิ่ง ทรงเสื้อผ้า และเรื่องราว |
| Art Director (ผู้กำกับศิลป์) | คนที่กำหนดทิศทางงานภาพทั้งหมด ดูบทบาทเต็มได้ที่ Art Director คืออะไร |
ทำไม Mood Board หลายอันสวยแต่ใช้ไม่ได้?
เพราะมันถูกทำเป็นงานตกแต่ง ไม่ได้ทำเป็นเครื่องมือตัดสินใจ ใครๆ ก็เปิด Pinterest กดเก็บรูปที่ชอบรวมกันได้ภายในสิบนาที ได้บอร์ดสวย แต่พอส่งให้ช่างภาพ ช่างภาพไม่รู้ว่าต้องจัดแสงแบบไหน ส่งให้สไตลิสต์ สไตลิสต์ไม่รู้ว่าต้องหาเสื้อผ้าแบบนี้จากที่ไหน เพราะภาพอ้างอิงบางภาพเป็นงานระดับที่ทำจริงไม่ได้ในงบและเวลาที่มี
คุณฟิล์ม ธนารีย์ ศุภศรี (xerocroma) Senior Graphic Designer และ Art Director จาก YUPP! Entertainment แยกสองแบบนี้ไว้ในคอร์ส สร้าง Visual Concept และส่งต่อให้ทีม ว่า Mood Board ที่สวยแต่ใช้ไม่ได้คือบอร์ดที่รวมภาพสวยมากๆ แต่หน้างานไม่มีใครรู้ว่าต้องทำตามอย่างไร ส่วน Mood Board ที่ใช้งานได้จริงคือบอร์ดที่ทีมทุกคนเปิดดูแล้วทำงานต่อได้ทันที โดยไม่ต้องอธิบายซ้ำ
ถ้าอยากเทียบให้เห็นชัด ตารางนี้สรุปความต่างของสองแบบ
| สวยแต่ใช้ไม่ได้ | ใช้งานได้จริง | |
|---|---|---|
| วิธีเลือกภาพ | เลือกเพราะชอบ | เลือกเพราะตอบโจทย์ความรู้สึกของงาน |
| จำนวนแนวทาง | ผสมหลายแนวในบอร์ดเดียว | หนึ่งบอร์ดหนึ่งทิศทาง |
| ข้อมูลประกอบ | มีแต่ภาพ | มีหมายเหตุว่าหยิบอะไรจากภาพ |
| ผู้ใช้ | คนทำบอร์ดดูเข้าใจคนเดียว | ช่างภาพ สไตลิสต์ และผู้กำกับดูแล้วทำต่อได้ |
| ความเป็นไปได้ | มีภาพที่ทำจริงไม่ได้ในงบ | ทุกเรฟมีทางทำให้เกิดขึ้นจริง |
Mood Board ที่ใช้งานได้จริง ต้องบอกอะไรบ้าง?
ในคอร์ส คุณฟิล์มบอกว่าการเลือกภาพอ้างอิงสำหรับบอร์ดที่ใช้งานได้จริง ต้องมองหาภาพที่สื่อสารองค์ประกอบ 4 อย่างนี้ได้พร้อมกัน ถ้าภาพไหนสื่อได้ไม่ครบ ให้จับคู่กับภาพอื่นมาเติมให้ครบ
| องค์ประกอบ | บอกอะไรกับทีม | ตัวอย่างคำที่ใช้บนบอร์ด |
|---|---|---|
| Mood (อารมณ์) | คนดูควรรู้สึกยังไง | เหงาแต่อบอุ่น, ดิบ, ลึกลับ |
| Tone (โทนแสงและสี) | แสงและสีควรเป็นแบบไหน | แสงข้าง คอนทราสต์สูง, แสงนุ่มจากหน้าต่าง |
| Color Story (กลุ่มพาเลทสี) | ใช้สีไหนบ้าง | ดำ แดงเข้ม ขาวนวล |
| Energy (พลังงาน) | ท่าทางของคนในภาพควรเป็นยังไง | นิ่งและมองตรง, ตื่นตัวและเคลื่อนไหว |
สังเกตว่าทั้งสี่ข้อเป็นเรื่องที่ทีมผลิตเอาไปตัดสินใจต่อได้ ช่างภาพใช้ Tone จัดแสง สไตลิสต์ใช้ Color Story หาเสื้อผ้า ผู้กำกับใช้ Energy กำกับท่าทาง ส่วน Mood คือเกณฑ์กลางที่ทุกคนใช้เช็กว่าทำถูกทางไหม
วิธีทำ Mood Board ทีละขั้น ทำยังไง?
ขั้นตอนข้างล่างรวมแนวทางของ Nielsen Norman Group และ Interaction Design Foundation เข้ากับกระบวนการที่ Art Director ในค่ายเพลงใช้ ตัวเลขจำนวนภาพในแต่ละขั้นเป็นแนวทางปฏิบัติที่ใช้ได้ดี ไม่ใช่กฎตายตัว
ขั้นที่ 1 ตั้งโจทย์ให้ชัดก่อนเก็บภาพ
เขียนสั้นๆ ว่า งานนี้ต้องสื่อความรู้สึกอะไร กับใคร และบอร์ดนี้จะถูกใช้ตัดสินใจเรื่องอะไร (NN/g แนะนำให้ตรวจอัตลักษณ์แบรนด์เดิมก่อนด้วย) ในงานเพลง จุดเริ่มคือฟังเพลงให้ลึกและคุยกับศิลปิน เพื่อหาจุดที่ความรู้สึกในเพลงตรงกับตัวตนจริงของเขา
ขั้นที่ 2 เลือกคำบอกอารมณ์ 4 ถึง 5 คำ
คำเหล่านี้ใช้เป็นตะแกรงคัดภาพ ภาพไหนไม่ตรงกับคำ ตัดออก ไม่ว่าจะสวยแค่ไหน เลือกคำที่เป็นความรู้สึกหรือภาพรูปธรรม เช่น ดิบ เงียบ แสงจากหน้าต่างตอนเช้า หลีกเลี่ยงคำกว้างอย่าง “เท่” หรือ “ดูแพง” ที่แต่ละคนตีความไม่เหมือนกัน
ขั้นที่ 3 เก็บเรฟให้เกินแล้วค่อยคัด
รวบรวมภาพ สี วัสดุ ตัวอักษร และเฟรมวิดีโอจากหลายแหล่ง เช่น ภาพยนตร์ แฟชั่น ภาพถ่าย งานศิลปะ ตั้งเป้าเก็บราว 30 ถึง 40 ภาพก่อน เพื่อให้มีตัวเลือกพอที่จะตัดทิ้ง
ขั้นที่ 4 ตัดให้เหลือเฉพาะที่รับใช้โจทย์
คัดให้เหลือราว 9 ถึง 12 ภาพ ตัดภาพที่ซ้ำกัน ภาพที่ขัดกัน และภาพที่ทำจริงไม่ได้ในงบและเวลาที่มี ถ้าเจอสองแนวทางที่ขัดกันและเลือกไม่ได้ ให้แยกเป็นสองบอร์ด ไม่ใช่ยัดรวมกัน
ขั้นที่ 5 จัดกลุ่มตามหน้าที่ และทำให้ภาพหลักเด่น
จัดเรฟเป็นกลุ่มตามคนที่จะเอาไปใช้ เช่น กลุ่มแสง กลุ่มเสื้อผ้า กลุ่มฉาก กลุ่มท่าทาง วางภาพหลักที่ตัวแทนความรู้สึกของงานทั้งหมดให้ใหญ่สุดและอยู่จุดที่สายตาเจอก่อน เว้นพื้นที่ให้ดูออกว่าอะไรสำคัญที่สุด
ขั้นที่ 6 เขียนหมายเหตุว่า “หยิบอะไร” และ “ไม่หยิบอะไร”
ขั้นนี้เปลี่ยนบอร์ดจากงานตกแต่งเป็นเครื่องมือทำงาน ใต้ภาพสำคัญเขียนว่าหยิบอะไรจากภาพนี้ เช่น “สีของแสง” หรือ “มุมกล้อง” และเขียนด้วยว่าไม่หยิบอะไร เช่น “ไม่เอาฉากหลัง” เพราะภาพเดียวกันอาจถูกตีความต่างกันถ้าไม่มีหมายเหตุ
ขั้นที่ 7 ส่งให้ทีมดู ขอความเห็น แล้วแก้ก่อนล็อก
ให้ช่างภาพ สไตลิสต์ และผู้กำกับดูแล้วบอกว่าทำตามนี้ได้ไหม ติดตรงไหน ตามแนวทางของ NN/g คือรับความเห็นก่อนล็อกทิศทาง ไม่ใช่หลังถ่ายเสร็จ ในคอร์สของเรา ขั้นที่ส่งต่อให้ทีมนี้เรียกว่า Collaborate และเป็นขั้นที่ภาพในหัว Art Director ถูกแปลเป็นสิ่งที่คนอื่นเห็นตรงกัน 100 เปอร์เซ็นต์ที่หน้างาน
ตัวอย่าง Mood Board หน้าตาเป็นยังไง?
คุณฟิล์มยกตัวอย่างในคอร์สว่า Mood Board ของแต่ละโปรเจกต์ในค่ายถูกออกแบบแยกกันชัดเจนตามคอนเซปต์ ตัวอย่างข้างล่างเล่าเป็นแพตเทิร์น 2 แบบที่ต่างกันสุดขั้ว เพื่อให้เห็นว่าการเลือกเรฟเปลี่ยนไปยังไงตามโจทย์
บอร์ดแนวลึกลับ เรฟเน้นแสงเงาแบบ Low-key คอนทราสต์จัด โทนสีเข้ม และแฟชั่นเสื้อผ้าที่มีเลเยอร์ดูซับซ้อน ทุกภาพบนบอร์ดเล่าความรู้สึกเดียวกันว่ามีบางอย่างที่ยังไม่เปิดเผย
บอร์ดแนวสนุก เรฟเต็มไปด้วยสีสันฉูดฉาด มุมกล้องแบบ Wide-angle กว้างๆ และพลังงานท่าทางของศิลปินที่ดูตื่นตัว ทุกภาพเล่าความรู้สึกเดียวกันว่าอยู่ตรงนี้แล้วสนุก
ความชัดเจนระดับนี้ช่วยลดความผิดพลาดและประหยัดเวลาในกองถ่ายได้มาก เพราะทุกคนไม่ต้องเดาว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร
อีกเรื่องที่ทำให้บอร์ดใช้งานได้จริงคือรายละเอียดเล็กๆ ในคอร์ส คุณฟิล์มสอน 3 ตัวที่ควรใส่เป็นเรฟแยกบนบอร์ด คือ Silhouette หรือรูปทรงเสื้อผ้า Makeup and Hair และ Props and Setting เพราะรูปทรงเงาของเสื้อผ้ามีผลต่อภาพจำมากกว่าสีหรือลายผ้าด้วยซ้ำ ลองเปลี่ยนภาพเป็นเงาดำ ถ้ายังจำศิลปินได้จากทรง แปลว่า Silhouette ทำงาน
ทำ Mood Board ด้วยเครื่องมืออะไรได้บ้าง?
เครื่องมือไม่ใช่ตัวแปรสำคัญ สำคัญที่การคัดและการเขียนหมายเหตุ เลือกอันที่ทีมเปิดดูร่วมกันได้ง่ายที่สุด
- Pinterest: เหมาะกับขั้นเก็บเรฟ เพราะหาภาพได้เร็วและแยกบอร์ดได้ แต่ควรย้ายภาพที่คัดแล้วไปจัดเป็นหน้าเดียวพร้อมหมายเหตุ ไม่ส่งลิงก์บอร์ดดิบให้ทีม
- เครื่องมือ AI: ช่วยสร้างภาพอ้างอิงเมื่อหาของจริงไม่ได้ แต่ต้องเขียนหมายเหตุให้ชัดว่าภาพนั้นเป็นแค่เรฟ
- Adobe Express: มีแม่แบบ Mood Board ให้เริ่มต้น เหมาะกับคนที่อยากได้หน้าที่จัดเรียบร้อยเร็ว
- Canva: จัดวางง่าย แชร์ลิงก์ให้ทีมคอมเมนต์ได้ ถ้าสนใจวิธีจัดวางให้ดูมืออาชีพ ลองอ่าน 5 จุดผิดพลาดที่มือใหม่ Canva ทำ
- บอร์ดกระดาษ: ตัดแปะภาพจริงและตัวอย่างผ้า ได้สัมผัสวัสดุที่ดิจิทัลให้ไม่ได้ เหมาะกับงานเสื้อผ้าและพร็อพ
ข้อควรระวังเรื่องลิขสิทธิ์ ภาพที่เก็บมาเป็นเรฟใช้ภายในทีมเพื่ออ้างอิงทิศทางได้ แต่ห้ามเอาไปเผยแพร่เป็นผลงานของคุณ ภาพที่จะปรากฏต่อสาธารณะต้องถ่ายใหม่หรือใช้ภาพที่มีสิทธิ์ถูกต้อง
Mood Board ต่างจาก Mood and Tone และ Concept Board ยังไง?
Mood and Tone คือการตัดสินใจเรื่องความรู้สึกและท่าทีของงาน Mood Board คือเครื่องมือที่แสดงการตัดสินใจนั้นเป็นภาพ ลำดับที่ใช้ได้จริงคือกำหนด Mood and Tone ก่อน แล้วค่อยสร้างบอร์ด ถ้าอยากเข้าใจสองคำนี้ละเอียดขึ้น อ่านต่อได้ที่ Mood and Tone คืออะไร ต่างกันยังไง
ส่วน Concept Board หรือบอร์ดแนวคิดมักเน้นเล่าเรื่องและโครงเรื่องของงาน เช่น ลำดับฉากหรือเนื้อหาหลัก ขณะที่ Mood Board เน้นความรู้สึกและสุนทรียภาพ ทั้งสองใช้ร่วมกันได้ แต่ควรแยกเป็นคนละบอร์ดเพื่อให้แต่ละใบไม่รก
Mood Board พลาดตรงไหนบ่อย แก้ยังไง?
Interaction Design Foundation และ NN/g ชี้ข้อผิดพลาดซ้ำๆ ที่ทำให้บอร์ดใช้ไม่ได้ ตารางนี้สรุปพร้อมวิธีแก้ (Interaction Design Foundation) [อ่านคู่มือ Mood Boards ของ IxDF]
| ข้อผิดพลาด | เกิดอะไรขึ้น | วิธีแก้ |
|---|---|---|
| ภาพเยอะจนไม่มีแกน | สารหลักไม่ชัด ทีมไม่รู้ว่าดูตรงไหน | เก็บเฉพาะเรฟที่อธิบายโจทย์ได้ แยกแนวที่ขัดกันเป็นคนละบอร์ด |
| ตามรสนิยมคนทำ | สวยถูกใจคนทำ แต่ไม่ตรงกลุ่มผู้ฟังหรือตัวตนศิลปิน | เทียบทุกเรฟกับโจทย์ กลุ่มผู้ฟัง และตัวตนศิลปินก่อนอนุมัติ |
| ไม่อธิบายเหตุผล | คนละคนตีความภาพเดียวกันต่างกัน | เขียนหมายเหตุว่าหยิบอะไร ไม่หยิบอะไร ชวนทีมคอมเมนต์ |
| ใช้งานสำเร็จรูปของคนอื่นแทนทิศทาง | ทีมไปถกเรื่องชิ้นงานนั้น ไม่ใช่ความรู้สึกที่ต้องการ | ระบุว่าอ้างอิงคุณสมบัติไหนของภาพ และแยกบอร์ดวิเคราะห์คู่แข่งออกจาก Mood Board |
มีอีกเรื่องที่ผลวิจัยเตือนไว้ ภาพจำง่ายกว่าคำ เป็นผลที่รู้จักกันในชื่อ picture superiority effect แต่งานของ Nelson และทีมวิจัย ปี 1976 พบว่าข้อได้เปรียบนี้หายไปเมื่อภาพหลายภาพหน้าตาคล้ายกันมาก (Nelson et al., 1976) [ดูบทคัดย่อใน PubMed]. ข้อสรุปสำหรับ Mood Board คือ ถ้าเรฟทุกภาพดูคล้ายกันจนแยกไม่ออก บอร์ดจะไม่ช่วยให้ใครจำหรือตัดสินใจได้ดีขึ้น ควรเลือกเรฟที่แต่ละภาพมีหน้าที่ต่างกันชัดเจน
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ Mood Board
Mood Board กับ Moodboard เขียนแบบไหนถูก?
ทั้งสองแบบหมายถึงสิ่งเดียวกัน คนไทยและเว็บไซต์ต่างประเทศใช้ทั้ง “Mood Board” แยกคำ และ “Moodboard” ติดกัน บางที่เขียนทับศัพท์ว่า “มู้ดบอร์ด” ไม่มีการสะกดแบบใดผิด เลือกแบบเดียวแล้วใช้ให้สม่ำเสมอทั้งเอกสารก็พอ สิ่งที่ส่งผลต่อความใช้งานจริงไม่ใช่การสะกด แต่เป็นว่าบอร์ดนั้นบอกทีมได้ครบหรือเปล่า ทั้งอารมณ์ โทน กลุ่มสี และพลังงานของภาพ ถ้าบอกได้ครบ ทีมผลิตจะเอาไปทำงานต่อได้ทันทีโดยไม่ต้องกลับมาถามซ้ำ
Mood Board ควรมีกี่ภาพ?
ไม่มีตัวเลขตายตัว แนวทางที่ใช้ได้คือเก็บเรฟก่อนราว 30 ถึง 40 ภาพ แล้วคัดให้เหลือ 9 ถึง 12 ภาพบนบอร์ดสุดท้าย เพราะภาพเยอะเกินไปทำให้สารหลักไม่ชัด สิ่งที่สำคัญกว่าจำนวนคือแต่ละภาพมีหน้าที่ต่างกัน เช่น ภาพหลักตัวแทนความรู้สึก ภาพบอกแสง ภาพบอกเสื้อผ้า ภาพบอกท่าทาง ถ้ามีภาพที่ดูซ้ำกันสองภาพ ตัดทิ้งหนึ่งภาพ ถ้าเจอสองแนวทางที่ขัดกันและเลือกไม่ได้ ให้แยกเป็นสองบอร์ด
ใช้ Pinterest ทำ Mood Board ได้ไหม?
ได้ และเหมาะมากกับขั้นเก็บเรฟ เพราะหาภาพได้เร็วและแยกหมวดได้ แต่บอร์ดดิบใน Pinterest มักมีภาพเยอะและไม่มีหมายเหตุ ซึ่งเป็นสองสาเหตุหลักที่ทำให้ Mood Board ใช้ไม่ได้ วิธีที่แนะนำคือใช้ Pinterest เก็บภาพ แล้วคัดภาพที่ตรงกับโจทย์ไปจัดเป็นหน้าเดียวใน Canva หรือเครื่องมืออื่น พร้อมเขียนหมายเหตุว่าหยิบอะไรจากแต่ละภาพ แล้วค่อยส่งให้ช่างภาพหรือสไตลิสต์ ไม่ส่งลิงก์บอร์ดดิบ
ศิลปินอิสระใช้ Mood Board สื่อสารกับช่างภาพยังไง?
ส่งบอร์ดที่คัดแล้วพร้อมหมายเหตุ ไม่ใช่ส่งภาพสวยๆ รวมกัน บอกให้ช่างภาพรู้ 4 เรื่อง คืออารมณ์ที่ต้องการ โทนแสงและสี กลุ่มพาเลทสี และพลังงานของท่าทาง แล้วระบุด้วยว่าอะไรไม่เอา เช่น ไม่เอาแฟลชตรง ช่วยให้ช่างภาพไม่ต้องเดา และทำให้การคุยก่อนถ่ายสั้นลง ควรนัดคุยสั้นๆ ก่อนวันถ่ายเพื่อรับฟังว่าเรฟไหนทำได้หรือไม่ได้ในงบและสถานที่ที่มี แล้วปรับบอร์ดก่อนล็อกทิศทาง
เรฟในบอร์ดเอาไปใช้ตรงๆ ได้ไหม?
ไม่ควร ภาพอ้างอิงมีไว้ใช้ภายในทีมเพื่อสื่อสารทิศทาง ไม่ใช่ภาพที่จะเอาไปเผยแพร่เป็นผลงานของคุณ ภาพที่ปรากฏต่อสาธารณะ เช่น ปกเพลงหรือภาพโปรโมต ต้องถ่ายหรือสร้างใหม่ หรือใช้ภาพที่มีสิทธิ์ใช้ถูกต้อง นอกจากเรื่องลิขสิทธิ์ ยังมีอีกเหตุผลคือถ้าลอกเรฟตรงๆ งานจะเหมือนคนอื่นและไม่มีเอกลักษณ์ของศิลปินเอง ให้หยิบเฉพาะคุณสมบัติของเรฟ เช่น สีของแสงหรือมุมกล้อง แล้วสร้างงานของตัวเองขึ้นมาใหม่
อยากเรียนทำ Mood Board แบบ Art Director ค่ายเพลง เริ่มจากตรงไหน?
เริ่มจากดูกระบวนการทำงานจริงตั้งแต่ตีความเพลงจนถึงส่งต่อให้ทีม คอร์สสร้าง Visual Concept และส่งต่อให้ทีม จาก Collab by FutureSkill สอนโดยคุณฟิล์ม xerocroma Art Director จาก YUPP! Entertainment มีบทเรียนเรื่อง Mood Board ที่ใช้งานได้จริงเทียบกับที่สวยแต่ใช้ไม่ได้ และเวิร์กช็อปเขียน Art Direction Brief ส่งต่อให้ทีมงาน ถ้าอยากเริ่มก่อนเรียน อ่าน Personal Branding ของศิลปิน เพื่อเข้าใจภาพรวมก่อนลงมือทำบอร์ด และถ้ากำลังเตรียมปล่อยเพลง ดู คู่มือปล่อยเพลงลง Spotify ฉบับศิลปินอิสระ ควบคู่กัน
สรุป
Mood Board ที่ใช้งานได้จริงไม่ใช่บอร์ดที่สวยที่สุด แต่เป็นบอร์ดที่ทีมเปิดดูแล้วทำงานต่อได้ทันที ต้องบอกครบ 4 เรื่องคือ Mood Tone Color Story และ Energy คัดภาพให้เหลือเฉพาะที่รับใช้โจทย์ จัดกลุ่มตามหน้าที่ และเขียนหมายเหตุว่าหยิบอะไรจากแต่ละภาพ
ถ้าจะลงมือตอนนี้ เริ่มจากขั้นแรกขั้นเดียวก่อน คือเขียนคำบอกอารมณ์ 4 ถึง 5 คำของงานชิ้นต่อไป แล้วใช้คำเหล่านั้นเป็นตะแกรงคัดภาพ ขั้นนี้ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่ทำให้บอร์ดที่ได้มีแกนทันที
ถ้าอยากทำ Mood Board ให้ทีมใช้งานได้จริง ฝึกจากคอร์สไหน?
คอร์สที่ตรงกับบทความนี้ที่สุดคือ สร้าง Visual Concept และส่งต่อให้ทีม ความยาว 40 นาที มี 6 บทเรียน ไล่ตั้งแต่ AD’s Visualizing Journey ที่เปลี่ยนเพลงเป็นภาพ บทเรียน Mood Board ที่ทีมนำไปทำต่อได้ทันที บทรายละเอียด 5 ส่วนอย่างทรง เสื้อผ้า เมคอัป ผม และพร็อพ ไปจนถึงเวิร์กช็อปเขียน Art Direction Brief ที่ช่างภาพ สไตลิสต์ และผู้กำกับอ่านแล้วเข้าใจ
สอนโดย คุณฟิล์ม (xerocroma) ธนารีย์ ศุภศรี – Senior Graphic Designer และ Art Director จาก YUPP! Entertainment บทเรียนทั้งหมดมาจากกระบวนการทำงานจริงที่คุณฟิล์มใช้ดูแลอัตลักษณ์ภาพให้ศิลปินอย่าง MILLI, GALCHANIE, Flower.far และ MARQUISE
คอร์สนี้แนะนำให้มีอย่างน้อยหนึ่งเพลงหรือหนึ่งคอนเซปต์ที่ต้องทำภาพ และควรรู้ตัวตนของศิลปินก่อน ถ้ายังไม่ชัด ให้เรียน ค้นหาตัวตน Develop ศิลปิน (31 นาที) นำก่อน และถ้าอยากต่อยอดไปเป็นระบบภาพทุกแพลตฟอร์ม มี สร้าง Visual Identity ให้ทุก Platform จดจำ (45 นาที) ต่อท้าย
สามคอร์สนี้รวมอยู่ใน ซีรีส์ Sound to Sight by YUPP! ซื้อเป็นแพ็กเกจรวม 1,290 บาท จ่ายครั้งเดียว ทบทวนได้ตลอด และทุกคอร์สมี Certificate เมื่อเรียนจบและผ่านเกณฑ์ที่กำหนด ถ้าอยากเลือกดูคอร์สอื่น ๆ เพิ่มเติม ไปที่ หน้ารวมคอร์ส Collab by FutureSkill
ขอบคุณข้อมูลจาก Nielsen Norman Group, Interaction Design Foundation, Adobe, MIT News (Potter et al., 2014) และ Nelson et al. (1976)
Views: 14
